• Gündem
  • Spor
  • Siyaset
  • Ekonomi
  • Magazin
  • Aktüel
  • Yaşam
  • Asayiş
  • Video
  • İlçeler
  • 3.Sayfa
  • Medya
  • Sağlık
  • Eğitim
  • Kültür-Sanat
  • Turizm-Tarih
  • Borsa
  • Teknoloji
  • Resmi İlanlar
  • Seri İlanlar
  • Sosyal İlanlar
  • Urfa Rehberi
  • Oteller
  • Restoranlar
  • Kültürel Etkinlikler
  • Sinema
  • Tiyatro
  • Konserler
  • Sergiler
  • Nöbetçi Eczaneler
  • Linkler
 
  
Ömer Elçi  -  Elçiye Zeval Olmaz
BABAMIZ BİR GÜN GERÇEKTEN ÖLÜR
        

 

Çoğumuz, babamız henüz hayattayken onun yüzüne bir kere bile dikkatle bakmayız.

Baba, “baba” demeye alışkanlıktan başlarız.

Yıllarca babamızdan değil de, bir alışkanlıktan bahsederiz

 Annemize,“babam bugün niçin gecikti?” diye sorarız; kardeşimize, “babam yine su istiyor,” der ve dertleniriz; bazen de “Babama hangi yalanı uydursam,” diye planlar kurarız kafamızda.

Baba, her seferinde, bize biraz uzak, biraz yabancı birisidir…

Her gün elbiselerini giydirip sokaklara saldığımız o “biraz” yabancının, zamanın karşısında nasıl da eriyip gittiğini fark etmeyiz bile…

Oysa ilkin ve hep onun elbiseleri yaşlanır, ilkin ve hep onun saçları ağarır, ilkin ve hep o öksürür…

Bir alışkanlığın perde gerisinden baktığımız o yüzde zaman, çizgilerden, girintilerden ve çıkıntılardan yeni bir yüz yapar; bunu da fark etmeyiz…

İçimizden az buçuk dikkat kesilenler bilirler ki, baba, gözaltlarındaki torbalarda yorgunluk biriktiren kederli göçmenidir evimizin…

Bir an gelir, gözaltlarındaki torbaların bağcığını gözlerinin feriyle bağlayamaz olur artık.

O iki bağcık da, hiç ummadığımız bir vakitte, hiç ummadığımız bir yerde çözülüverir…

Çözülüverir ve babamız, bizden sakladığı bütün yorgunluklarını orta yerde bırakıp, kederli yüzünü terk eder…

Biliyor musunuz?

Babamız bir gün gerçekten ölür! (anonim)

*

Babalarımızı, annelerimizi çocukluğumuzda, gençliğimizde anlamadık veya anlamak istemedik;

Babalar, anneler çoğunlukla çocuklarını anlamadı veya anlamak istemedi varla yoktaki yaşamda…

Yaşamda bilerek veya bilmeyerek oluşanları yok etmek, özür dileyebilmek, sarartılmış sevgi filizlerini yeniden yeşertip gülümseyerek sarılmak varken;yaşamda, incir çekirdeğini ağaçlandırır çoğunluk…

Yürek yangılarını yaşayan bilirken bir gün hepimiz ölürüz…

 

Yasal Uyarı: Yayınlanan haberin tüm hakları URFAHIZMET.COM'a aittir. Kaynak gösterilse dahi haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz.
Ancak alıntılanan haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir.

Ayrıntılar için lütfen tıklayın

 Yorum Yapın
  Yazarın Önceki Yazıları
10.05.2018
17.03.2016
06.01.2016
 
anasayfam yap
 




URFAHIZMET.COM © Tüm hakları saklıdır. Site içeriği izinsiz kopyalanamaz. Haberlere ve köşe yazılarına yapılan yorumların sorumluluğu yorum yapanlara aittir.
 
 
 
19.02.2019 18:19
Salı
 
 
 
Kullanıcı: Şifre:
 Beni Hatırla      Şifremi Unuttum